Het verhaal

Terwijl de gevechten zich na september 1944 naar het noorden en oosten verplaatsten, raakten dorpen zoals Groesbeek in de frontlinie te liggen. Duizenden inwoners moesten halsoverkop vluchten. Waalre werd een van de opvanglocaties waar deze ‘evacuees’ werden ondergebracht.

Logistiek van de naastenliefde

Om de enorme stroom mensen in goede banen te leiden, werd het dorp in korte tijd gereorganiseerd. De Markt in Waalre werd het centrale zenuwcentrum. Twee van de borden in onze collectie wezen de weg naar de ‘Rode Post’ op de Markt. Dit was de plek waar hulpgoederen werden verdeeld en waar mensen zich konden registreren.

Het derde bord, ‘Spreekuur Evacuees’, herinnert aan de bureaucratie die nodig was om iedereen van voedsel, onderdak en papieren te voorzien. Het spreekuur was voor de vluchtelingen het enige aanspreekpunt in een vreemd dorp, ver van hun eigen verwoeste huizen.

Het Klooster als noodhospitaal

De nood was hoog. Veel vluchtelingen waren uitgeput, ziek of gewond. In het Klooster van Waalre werd daarom een noodhospitaal ingericht. Onder zware omstandigheden boden religieuzen en vrijwilligers hier medische zorg aan zowel dorpsgenoten als de grote groep nieuwkomers.

Deze borden zijn meer dan alleen hout en verf; het zijn de stille getuigen van een tijd waarin de Waalrese gemeenschap haar grenzen en harten opende voor hen die alles waren kwijtgeraakt.

Wist je dat? De opvang in Waalre zo intensief was, dat de bevolking van het dorp tijdelijk bijna verdubbelde door de komst van alle evacués.