Het verhaal

Het was een warme zondagmiddag toen de ronkende motoren van de Irish Guards de start van de grote bevrijding inluidden. De kolonne tanks denderde over de weg richting Valkenswaard. Maar de Duitsers hadden zich goed verscholen in de bossen en achter de dijken langs de weg.

Met dodelijke precisie sloegen de Duitse anti-tankkanonnen  en Panzerfausten toe. In een hels kabaal van ontploffingen en fluitende kogels werden er negen Sherman-tanks uitgeschakeld. De weg werd geblokkeerd door brandende wrakken, de lucht kleurde zwart van de rook en de opmars liep direct uren vertraging op. Het was een bloedig begin van wat de bevrijding van Valkenswaard had moeten zijn.

Tientallen jaren onder de grond

Na de oorlog werden de meeste wrakken weggehaald, maar de sporen van de strijd bleven achter in de Kempische zandgrond. In de jaren ’80 trok de heer W. van Dongen uit Borkel met zijn metaaldetector door de velden nabij de plek van de hinderlaag. Het apparaat sloeg luid aan: onder de grond lag deze loodzware stalen tandenkrans.

Dit onderdeel was verantwoordelijk voor het aandrijven van de rupsbanden. Dat dit zware wiel van de tank is geslagen of achtergebleven, getuigt van de enorme kracht van de inslagen tijdens het gevecht.

Tastbare geschiedenis

Dit stuk staal is meer dan een technisch onderdeel. Het is een symbool voor de moed van de Irish Guards die letterlijk in het vuur reden voor onze vrijheid. Als je voor dit object staat, sta je oog in oog met het geweld van 17 september 1944.

Wist je dat? De bevelhebber van de Irish Guards, Joe Vandeleur, de aanval leidde vanuit een gepantserde wagen en de hinderlaag beschreef als een “helse vuurzee”.